من باید چکار کنم تا تو به باور برسی

          دردم و به کی بگم ای که برایم نفسی

نتونستم که بفهمم واسه چی دلواپسی

         تو خیال نکن که جای تو رو می گیره کسی

   تو بایه بهت غریبانه معصوم   تو با یه نگاه عاشق ولی مظلوم

  نمی دونم این گناه چه کسی بود  که به ناباوریه عشق شدی محکوم

 پشت یک ابر سیاه نمی شه خورشید و دید

               در مه الوده شب اخر جاده رسید

وقتی از ناباوری قلب تو پژمرده شد

              سخت از دریای عشق حتی یک قطره چشید

نمی دونی معنی دل بستن و در اوج باور

              وقتی که مستی می اسیر در حجاب ساغر

نمی دونی که چه سخته شب و تا سحر دویدن

            به طلوع سرخ یک عشق ولی هرگز نرسیدن